بعد از اعلام اسامی تایید صلاحیت شدگان انتخابات ریاست جمهوری، بدون هیچ شک و شبهه ای رای من به دکتر جلیلی بود. دلایل خودم را داشتم و دارم و بسیاری از این دلایل هم مشترک با دیگر دوستان بوده و هست. در بسیاری از مناظرات و گفتگوهای دوطرفه هم سعی در دفاع از مواضع ایشان داشتم و دارم. هرچند انتقاداتی هم به ایشان وارد است که اگر منطقی باشیم –که هستیم- باید بپذیریم. نگاه من در انتخاب کاندیدایم به مناظرات و رو کم کنی ها و پاچه گیری ها و سیاهی لشکر های کاندیداها در سفرهای استانی و... نبود. از همان ابتدا هم سعی داشتم نزدیک ترین فرد به گفتمان انقلاب و امام و رهبری را پیدا کنم و بدون توجه به نتایج نظر سنجی ها و نظر سازی ها، به تکلیفم عمل کنم.

از ابتدای کار هم خیالم از اینکه در نهایت کاندیدای اصولگرایان رئیس جمهور خواهد شد راحت راحت بود و البته هنوز هم هست. اما پس از مناظره سوم و اتفاقاتی که در سفرهای استانی حسن روحانی رخ داد و توهین هایی که در جلساتش به برخی از اصول و ارزشهای ما شد، فهمیدم که روحانی آمده تا اینبار نقش هاشمی و خاتمی و موسوی و کروبی را یکجا بازی کند. حقیتا وقتی دیدم روحانی با یک لحن ریاکارانه و دروغ های شاخدارش مخ بسیاری از ساده لوحان را زده و به سمت خودش جلب نموده، بسیار احساس خطر کردم.

اصلا از آغاز برنامه های تلویزیونی کاندیداها، وقتی لحن صحبت کردن روحانی را دیدم یاد فارسی صحبت کردن برخی انگلیسی زبان هایی که با یک لحن و لهجه خاصی فارسی صحبت می کند می افتادم و حالم بد می شد. اما از وقتی دروغ گویی ها و ریا کاری ها و سیاه نمایی ها و تردید افکنی های او را دیدم و دیدم که برخی از پاچه خوارانش چگونه دست او را می بوسند و عده ای هم با باد بزن های ژاپنی بادش می زنند دیگر امر بر من مشتبه شد که باید کاری کرد که ملت یک سیلی به این آدم بزنند که اشرافی گیری و اشرافی منشی از یادش برود. این وسط با نفوذهای از دایه مهربان ترِ عارف بدبخت هم او را به خاک سیاه نشاندند و مجبورش کردند کناره گیری کند. بعد از این اقداماز این ترسیدم نکند این جماعت مسموم و ریا کار با حربه های انگلیسی و رفتارهای هدفمند کاری کنند تا خدای نکرده خیلی از مردم از خیلی جاها بی خبر، به او اقبال پیدا کنند و در یک غافل گیری، روحانی رای ملت را به سمت خودش جلب کند. بلاخره اینها توی هرچی تبحر نداشته باشند، این یک قلم را خوب بلدند.

tmufxjieffx0q22lx0wv

این بود که کمی بیشتر اندیشیدم و احساس کردم در کنار انتخاب اصلح، ما نیروهای حامی انقلاب وظیفه دیگری هم داریم و آن اینکه با یک رای محکم و سدید، سیلی ای به گوش این جماعت ظاهر سازِ ریاکارِ برانداز بزنیم که سه دور روی پشت شان قل بخورند و درد این سیلی کاری را تا سالهای زیر گوش شان حس کنند. این شد که از ظهر دیروز وقتی فهمیدم قرار است اصولگرایان حاضر در این دوره، اجماع کنند و به نفع یکی از رقبا که رای بیشتری دارد کناره گیری کنند، اندکی خوشحال شدم. هرچند ترس از اتفاقاتی که می دانم و مطمئنم در دوران آن به اصطلاح اصولگرایی که قرار است اجماع روی او صورت بگیرد آزارم می داد و می دهد.

به نظر می رسد با توجه به شرایط موجود اجماع یا ائتلافی در بین اصولگرایان حاضر صورت نپذیرد، زیرا اصلی ترین فردی که با کنار رفتن او رای مثبت نفر اول نظرسنجی ها بسیار بالا خواهد رفت، حاضر به پذیرش این ائتلاف نشده و حکایت همچنان باقی است. جالب است که دکتر ولایتی، باعث و بانی ائتلاف 2+1 هم کنار رفتن این فرد را شرط کناره گیری خودش اعلام کرده و یادش رفته، این کاندیدا نه تنها با شما هم قسم نشده بود بلکه نه خط فکری اش و نه مرامش با چون شمایی هم تراز نیست و اگر تن به این ائتلاف می داد منت روی شما و ائتلاف به اصطلاح پیشرفت تان می داد. شمایی که بانی این خیر (علامت تعجب) بودی چرا همه عهد و پیمانی که بستی را شکستی و کناره گیری ات را اعلام نمی کنی؟ (قابل توجه دوستانی که روزی با بردن اسم این ائتلاف و ائتلافیون آب از لب و لوچه شان جاری می شد. این انتخابات هم کارزار خوبی بود تا ماهیت ناسالم خیلی ها برای مردم هویدا شود).

القصه؛ با توجه به اینکه اتفاق خاصی در اجماع و ائتلاف اصولگرایان نیفتاد و از طرفی هم مطمئنم که روحانی ظرفیت رای آوری در دور اول انتخابات را ندارد، بنده همانند روزهای گذشته با افتخار به دکــــــــــــــــــــــــــــــتر ســـــــــــــــــعید جلیلـــــــــــــــــــــــــــی رای خواهم داد اما برای آینده سه حالت متصور ام: 1) یا قالیباف و روحانی دور بعد می روند، که در این صورت اجماع دور دوم روی قالیباف خواهد رفت و او انشالله با سبد رای بالایی همان سیلی را به گوش اصلاحگزاران خواهد زد. 2) جلیلی و روحانی به دور دوم بروند (البته کمی سخت است که این حالت به وقوع بپیوندند) که در این صورت هم حالت قبلی روی خواهد داد. 3) قالیباف و جلیلی به دور بعد راه یابند که در این صورت احساس می کنم جلیلی با موج جدیدی که ایجاد خواهد کرد، انتخابات را به نفع خود به پایان خواهد رساند.

 به امید موفقیت اصولگرایان در این دوره

 پی نوشت:

در صورت حضور جلیلی در دور بعد شعار ما این خواهد بود:

لی لی لی لی لی جلیلی ... لی لی لی لی لی جلیلی

در صورت حضور قالیباف در دور بعد شعار ما این است:

پیف پاف قالیباف ...  پیف پاف قالیباف ... پیف پاف قالیباف

 

تکمله ۱:

من فردا تا غروب صبر می کنم و  بعد رای می دهم. از ابتدا هم به نظر سنجی اعتقادی نداشتم ولی اتفاقاتی در یکی دو روز اخیر من جمله امروز افتاده که شاید مجبور باشم رفتار دیگری از خودم بروز بدهم ... (چقدر هم من مهم ام حالا!!!)

 

تکمله ۲:

این همان اتفاقی بود که از آن می ترسیدم و تا بعدالظهر صبر کردم تا رای ام را به نفع کاندیدای اول اصولگرایان در صندوق بیاندازم..

حیـــــــــــــــــــــــــــــــف!!!